Fragiliteitsfracturen vormen een groot probleem voor de volksgezondheid in Nederland en worden geassocieerd met een substantiële (en toenemende) druk op de gezondheidszorg en financiën. Fragiliteitsfracturen en osteoporose-gerelateerde kosten in 2019 werden geschat op € 1,4 miljard in Nederland (653 miljoen directe kosten fracturen: behandeling verpleeg- en thuiszorgkosten, 708 miljoen lange termijn arbeidsongeschiktheidskosten en €43 miljoen farmacologische interventie). Met een vergrijzende bevolking en bij een ongewijzigd beleid zal het aantal fragiliteitsfracturen naar verwachting met meer dan een derde stijgen in de komende 15 jaar.
Osteoporose blijft grotendeels ondergediagnosticeerd en onderbehandeld. In Nederland werd in 2019 bij 976.000 personen osteoporose vastgesteld. Naar schatting 400.000 vrouwen met een hoog risico blijven nu onbehandeld voor osteoporose, ondanks de beschikbaarheid van effectieve en veilige medicijnen. Hoewel er geen gegevens beschikbaar zijn, verwachten experts dat onderbehandeling ook een groot probleem is bij mannen. Een slecht begin van de behandeling, onderbehandeling of inadequate behandeling, komt vooral voor bij patiënten met een hoog risico. Hierbij krijgt de helft van de Nederlandse vrouwen (van 50 jaar en ouder) momenteel geen effectieve secundaire fractuurpreventie na een aanvankelijke fragiliteitsfractuur, ondanks het feit dat mensen in deze groep het grootste risico op een nieuwe fractuur lopen.
(bron: Scope2021 landenrapport Nederland, International Osteoporosis Foundation)
